“ตอนเด็กจนโตมาถึงวัยยี่สิบกว่าๆ ประจำเดือนเป็นเรื่องที่น่าเบื่อและนำความเจ็บปวดมาให้เสมอ ฉันปวดท้องอย่างหนักทุกเดือน ประจำเดือนมาทำให้พลาดเรื่องสนุกวัยเด็กอย่างการไปเล่นน้ำหรือเล่นสนุกกับเพื่อนผู้ชาย โตขึ้นประจำเดือนก็ทำให้ปวดท้องหนัก ทนทรมานไปเรียนไปทำงานทั้งที่ปวดท้องอย่างหนัก เราก็ไม่คิดว่าควรหนักขนาดนี้ มีแต่ผู้หญิงด้วยกันที่เข้าใจ โตมายี่สิบปลายถึงได้มองประจำเดือนใหม่ว่าคือส่วนหนึ่งของผู้หญิง เราสัมพันธ์กับมันใหม่ได้ เริ่มสังเกตตัวเองกับรอบเดือน ใช้ถ้วยอนามัยกลายเป็นความสนุก เพราะว่ายน้ำได้แล้ว สังเกตสีเลือดใหม่ แต่ก็ยังปวดท้องอยู่ดี จนตอนนี้ตัดมดลูกไปไม่มีประจำเดือนแล้ว ก็ใจหายและคิดถึงประจำเดือนบ้างเป็นบางครั้ง อดคิดไม่ได้ว่าเหมือนขาดอะไรไป แต่ก็ไม่ต้องเจอการปวดท้องแล้ว ก็คงจะดีมั้ง”
นิอยากให้เรื่องประจำเดือนได้รับการยอมรับ ได้รับการโอบรับ เป็นมิตรกัน เลือดมาอย่างเปิดเผยได้ และเจ็บอย่างเปิดเผยได้ ลางานลาพักได้ อย่างให้ทุกคนคุยเรื่องนี้ได้อย่างเปิดเผย ไม่ตีตรา ผู้หญิงไม่ต้องรังเกียจเลือดและร่างกายตัวเอง นิยังอยากให้มีอุปกรณ์รองรับเลือดเดือนฟรี ที่เลือกได้ตามช่วงวัยและอายุ อยากเห็นสังคมที่คนไม่มีประจำเดือนก็ได้รับการโอบรับ ไม่ถูกกีดกันออกไป อย่างคนเมนส์หมด คนตัดมดลูก ก็ยังมีส่วนเกี่ยวพันกับประจำเดือนอยู่
นิทิ้งท้ายด้วยว่า ในอนาคตอยากให้มีศูนย์การเรียนรู้สำหรับเรื่องประจำเดือนโดยเฉพาะ มีห้องสมุดประจำเดือนบรรจุหนังสือที่ว่าด้วยประจำเดือน เขียนโดยผู้ที่มีประจำเดือนทั้งหมด
นิยังฝากงานเขียนของเธอให้เพื่อน ๆ อ่านอีกด้วยนะ ที่นี่
หากเพื่อน ๆ มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับประจำเดือนและอยากแบ่งปัน สามารถเข้าไปกรอกแบบฟอร์มได้ที่ https://forms.gle/hGQ9EzYr2xhVpnHi8